Lezen op eigen risico!

Ik heb een rare kronkel...

Waar ik voor ons interieur meestal voor sobere tinten kies. Zoekt mijn liefde voor kleurtjes en motiefjes toch steeds een weg.

Mijn man verklaart mij voor gek, maar ondertussen heeft hij er zich al bij neer gelegd.

Elke nieuwe kast die bij ons in elkaar wordt gestoken, krijgt een vrolijk, eigen accentje.

Het begon met onze dressing. Ik werd verliefd op een behangpapier en wilde kost wat kost het achterpaneel van de kast er mee bekleden. Resultaat, het gevoel dat je in een boetiekje staat wanneer je je kleren kiest.

Dan moest de kast in mijn atelier er aan geloven. Weken werd er gezocht naar het perfecte motiefje. En over het feit dat het behangpapier duurder is als de kasten zelf, daar zal ik maar over zwijgen. Maar weer een super resultaat. En steevast een glimlach als ik de kast open doe.

Wat later viel ik mijn nieuwe ladenkast aan met boekbinderslijm en stof. Het resultaat is niet helemaal perfect, maar toch weer een portie verstopte vrolijkheid.

Een nieuwe boekenkast? De perfecte gelegenheid om eens het op maat geprint papier van Spoonflower te proberen. De combinatie met de vliesofix bezorgde me bij de bevestiging ervan veel gevloek. Maar dat vergat ik snel door het vrolijke resultaat.

En je raadt het al! Ook de nieuwe speelgoedkast mocht er aan geloven...

Natuurlijk ook de nieuwe nachtkastjes... Deze keer maakte ik het me makkelijk. Met de folie van Lola, die in de goodiebag zat van dit evenement. Eerlijk gezegd, werkte dat echt super makkelijk.

Wie me volgt op Instagram zal het ook al gezien hebben. Mijn laatste aanval van "patroonpimpen" kreeg ik bij mijn winkeltoog. Eerlijk gezegd vind ik daar het resultaat het allermooiste.

Wil je het ook eens proberen? Dan moet ik je wel waarschuwen:
- Het is uiterst verslavend!
- En het proces komt standaard met het nodige gesukkel en gevloek.
- Het vraagt veel tijd, vooral het kiezen van het perfecte patroon.
- Het overgrote mannelijke deel van de bevolking verklaart je volledig voor gek.

Maar geloof mij, het is het waard!

Zo simpel maar toch zo speciaal

Vorige week maakte ik me een specialleke.
Heel simpel, een kussenhoes met een flap en paspel. Niets speciaals aan ... of toch?

Stoffen: Pieke Wieke for Soft Cactus

Voor mij wel, want dit kussentje staat symbool voor een nieuw spannend stukje in mijn leven. Het is namelijk gemaakt met de eerste drukproeven van mijn ontwerpen voor de allereerste stoffencollectie van Soft Cactus.
De kwaliteit is echt niet wat het moet zijn, de echte stoffen zijn véél mooier van druk, kleur en kwaliteit. En de kleurcombinatie is er een die het niet gehaald heeft tot de uiteindelijke collectie. Toch kon ik het niet laten om van deze proefdrukjes iets te maken. Iets tastbaars, als een herinnering aan een droom die werkelijkheid werd. Ook al moet het eigenlijk nog allemaal beginnen, van mij mag die droom nog lang blijven duren.

Een tussendoortje

Zo soms, ineens wanneer ik volop met iets bezig ben kan er bij mij plots een creatieve kriebel opkomen. Dan vergeet ik even alle must-do's en tijd en kan ik niet anders dan toegeven aan die kriebel.

En dat gebeurde dus ook vandaag. Ik was onze garage aan het voorbereiden voor de geplande jaarlijkse fotoshoot met ons gezinnetje. En toen ik iets in mijn winkelkast legde, begon het. Daar lag een zakje met tornmesjes en plots vond ik dat op niks trekken. Dat kon beter. Dus nam ik enkele blikjes, een paar stukjes stof en bij boekbinderslijm. En een half uurtje later stond dit leuke drietal te drogen op de vewarming.

Zalig toch zo van die ongeplande, gestolen momentjes. Een snel projectje met instant voldoening en een vrolijk resultaat.

Zeg nu zelf, dit presenteerd toch veel mooier dan een plastic zakje. 

I pimped my Alex

Eigenlijk droom ik stiekem van een hele mooie grote, oude ladenkast. Met super veel lades en nog meer vakjes, om al mijn kleine spulletjes in te sorteren.
Maar eigenlijk heb ik daar niet de juiste plek voor, dus ben ik ook tevreden met een standaard versie (Alex) uit de grote Zweedse winkelketen.

Alle, tevreden, mits hier en daar een persoonlijke touch.

Mijn man krijgt er de kriebels van. Want sinds pinterest ben ik natuurlijk niet meer content met een standaard kast. Nee, dat is te gewoontjes.
Bij onze laatste kasten gebruikte ik behang op de achterwand om deze wat op te vrolijken. De grootste onzin volgens de meeste mannen die ze zagen (de binnenkant van de kast ziet ge toch niet). Een prachtige vonst volgens alle vrouwelijke bewonderaars. En voor mij, net dat beetje meer, en telkens een glimlach op mijn gezicht als ik de kast open doe.

Dus ook mijn nieuw ladenkastje moest er aan geloven. Al maakte ik het me deze keer niet echt makkelijk en koos ik voor stof aan de binnenzijde van de lades. De bodemplaten werden met verdunde boekbinderslijm ingesmeerd, en daarop werd de stof gelegd. Goed wrijven en dan de stof ook nog eens met lijm insmeren. Bij de meeste stukken ging het goed, al waren er hier en daar een paar blaasjes. Toch ben ik heel blij met het resultaat.

Het stofje is er eentje uit mijn eigen winkel (nog geen eigen ontwerp). Voor wie al eens een kijkje wil nemen, dat kan op Facebook.

Stof: uit mijn winkelkast Pieke Wieke.

Om het kastje wat meer handelbaar te maken, monteerde ik aan de twee zijkanten een groot handvat. Handig om het kastje te verplaatsen, maar ook om bijvoorbeeld een stofje over te hangen.

En dan tenslotte vind ik het ook leuk om dingen te labelen. Maar op dat gebied heb ik altijd een beetje schrik om definitieve keuze's te maken. Daarom bedacht ik een systeem om mijn labels makkelijk te kunnen vervangen. 

Daarvoor gebruikte ik van die kleine zelfklevende plastieken vakjes die je kan kopen om een visitekaartje in te steken. Daar sneed ik dan een stukje af en kleefde die op mijn frontjes. Dan printte ik labeltjes af op gewoon papier en stak die in de vakjes. Voila, zo is alles netjes gelabeld, en vooral ook makkelijk aanpasbaar.

 Aaaah, van die kleine extra's daar kan ik nu zo blij van worden.

Ze zeiden JA!

Gisteren waren wij uitgenodigd om mee te vieren dat dat er eindelijk JA werd gezegd.
En omdat ik zelf niet zo een fan ben van een gewoon envelopje, kroop ik achter mijn naaimachine.

Gelukkig had ik een hele dankbare trouwuitnodiging om mee te werken.

De hoes met paspel werd gemaakt volgens haar handleiding en de letters werden geflocked. Op de achterkant stikte ik nog een zakje om een kaartje in te steken. De muntstukken werden verstopt in het binnenkussen (gaatje in de naad maken, geld er in en terug dicht stikken).

Tja, wat wens je een koppel die al zo lang samen zijn, helemaal gesetteld zijn en drie gezonde kinderen hebben.

Dus bij deze nog eens:

Evie en Joeri, wij wensen jullie een Happily ever after!

Tutorial: Een (s)tof prikbord zelf maken.

Een prikbord is een leuke manier om een ruimte aan te kleden. Een plek om herinneringen en mooie spulletjes te verzamelen, instant geluk.

Dit bord is gemaakt van een stuk stof zonder het te naaien of te knippen. Ideaal dus voor dat ene gouden lapje waarin je niet durft te knippen of waar je nog niet van weet wat je er mee wil maken.
Laat het bord dan niet te lang in het zonlicht staan. Dan zou je mooie stofje kunnen verschijnen. En is het niet meer zo herbruikbaar.

Een super makkelijk en snel klaar projectje met een mooi resultaat!

Heb je een prikbord gemaakt met deze tutorial? Dan maak je mij gelukkig met een foto, een berichtje en/of een link naar de tutorial.

Veel plezier ermee!

Benodigdheden:

Stof en fournituren:

•  lapje stof groter dan je bord
• speldjes met een klein kopje
• een stukje lint of touw

Gereedschap en ander materiaal:

• cuttermes
• lat en potlood
• strijkijzer
• een stuk isolatieplaat of isomo ( bij de doehetzelf zaak, ik nam er een van 3cm dik, handig want daar kan je je speldjes volledig in steken)

Zo maak je het zelf:

1) Strijk je lap stof

2) Snijd de isolatieplaat op het gewenste formaat

3) Snijd eventueel de tand er af zodat je mooie rechte kanten krijgt

4) Leg je stof op een gladde ondergrond met de mooie kant naar beneden

5) Leg je isolatieplaat op de stof, kijk eventueel of de tekening mooi uitgelijnd is met de plaat.

6) Vouw één zijde ven de stof over de plaat en steek vast met speldjes. Steek de speldjes een beetje schuin met het kopje van de stof weg

7) Trek de stof mooi aan en vouw de andere zijde over de plaat. Maak ook deze kant vast met speldjes.

8) Vouw de twee resterende kanten mooi om zodat je rechte hoekjes krijgt, en speld ook deze zijden mooi vast

9) Steek 2 speldjes (of meer bij een groot bord) en knoop daarrond een touwtje of lint

10) Draai je bord om en geniet

KLAAR!

Tips en opmerkingen:

* Je kan op de stof ook nog iets flocken om het bord te personalisteren. Doe dit best voor je het bord bekleed, want niet alle isolatieplaat kan tegen de warmte van je strijkijzer.

* Je kan het bord ook tegen de muur zetten, dan hoef je stap 9 natuurlijk niet te doen


* Het bord kan ook gebruikt woreden als een vrolijke opbergplek voor juwelen

* Als je de stof beu bent gezien, dan haal je ze er af en doe je er een andere over

Zo verwend

Ok, ik besef het maar al te goed, ik ben verwend. Rot verwend ...

Mijn naaiplek is er een waar de meesten van jullie alleen maar van kunnen dromen. Groot, veel zonlicht, bergruimte in overvloed, twee grote tafels, een zalige (giet)vloer en bijna helemaal voor mij alleen. Voorlopig toch want binnenkort deel ik ze met veel plezier met jullie tijdens mijn workshops.

Enkel nog een beetje aankleden. Met een super groot prikbord bijvoorbeeld. Een plek voor mooie dingen en inspiratie, dingen waar je happy van wordt.

Morgen wordt onze enige echte verjaardagsweek afgesloten met mijn verjaardag. Nee u heeft niets gemist, op vraag van mijn mand hield ik deze stil. Hij is namelijk exact een weekje ouder dan mij, maar blijft liever uit the picture (op mijn blog dan toch). Omdat toch iets wil doen trakteer ik jullie morgen met een minitutorial voor zo een (s)tof prikbord.

Tot morgen dus!

Tutorial: Zelf doopsuikerzakjes naaien

Zelf mijn doopsuikerzakjes maken, dat was het idee bij mijn tweede zwangerschap. Maar ik vond opvallend weinig handleidingen om ze zelf te maken. Dus besloot ik zelf een modelletje te bedenken. 

Mijn criteria: 

• eenvoudig en snel te maken
• gepersonaliseerd met naam of logo
• zo efficient mogelijk gebruik van de stof
• eenvoudig te sluiten

Ik kreeg al veel positieve reacties op de doopsuiker van Arend, dus daarom deel ik graag onderstaande tutorial met jullie.

Gebruik ze, en pas ze aan naar eigen wens, maar niet voor commerciële doeleinden. 

Heb je zakjes hebt gemaakt met mijn tutorial? Maak mij dan gelukkig met een foto, een berichtje en/of een link naar de tutorial.

Veel plezier ermee!

Benodigdheden:

Stof en fournituren:

•  lapje stof 20 x 15 cm
•  lint 20 of 40 cm
•  eventueel flock afbeelding of naam
•  bijpassende of juist contrasterend naaigaren

‘Gereedschap’:

• (stof)schaar, eventueel kartelschaar
• spelden
• naaimachine
• strijkijzer
• lat en geodriehoek
• aansteker of kaarsje

Type A) 

* Zakje met een vlakke bodem

* Staat uit zichzelf mooi recht

* Iets moeilijker en meer werk om te maken

Type B) 

* Zakje met een vouw aan de onderzijde

* moet ergens tegen leunen om recht te staan

* eenvoudig en zeer snel om te maken

Zo maak je het zelf:

1) Knip de stof op maat (20 x 15cm) eventueel met een kartelschaar om uitrafelen te voorkomen

2) Plooi aan de langste kant een stukje van 1,5 cm om en strijk dit

  

3) Draai het lapje om en strijk de flockafbeelding op de juiste plaats

Type A) 

* horizontaal in het midden van je stof

* verticaal iets onder het midden (+/- 6cm  van de onderkant)

Type B) 

*  op 5 cm van de zijkant van de stof

* verticaal iets onder het midden (+/- 6cm van de onderkant)

4) Stik het omgeplooide stukje vast op 1cm van de rand

5) Knip het lint op maat: 

* 20cm voor een gewoon knoopje 

* 40cm als je een strikje wil 

6) Vouw het lint dubbel met de mooie zijde naar binnen.

Speld het aan de zijkant vast op 3cm van de bovenkant

7) Vouw het zakje dubbel en stik de zijkant en onderkant op de afstand van het naaivoetje (+/- 7mm) vast 

-> TIP: leg de lintjes naar boven, zodat je de losse uiteinden niet per ongeluk vast kan stikken

8) Enkel voor type A:

• Trek het zakje open en leg de naden op elkaar zodat de hoekjes in een punt komen (zie foto).
• Leg de geodriehoek gelijk met de naad en meet 2cm vanaf de punt van het zakje, trek hier een lijn.
• Stik op de net getekende lijn.
• Doe het zelfde aan de andere kant.

9) Knip de hoekjes bij zoals op de foto.

Type A

Type B

10) Draai nu je zakje binneste buiten, en duw even in de hoekjes.

11) Vul het zakje en knoop het lintje vast, maak eventueel een strikje.

KLAAR!

Tips en opmerkingen:

12) Een mooi strikje maak je zo:

* leg het zakje ondersteboven

* knoop eerst het lint vast rond het zakje, let daarbij op dat de flock mooi uitkomt.

* maak twee lusjes

* maak een knoop met de twee lusjes

* trek het strikje bij, tot de vorm mooi is

* knip het overtollige lint schuin af

* Als je het uiteinde van de lintjes even langs de vlam van een kaars of aansteker laat gaan dan, zal het lint niet meer rafelen.

* De zakjes zijn perfect voor 10 a 12 suikerbonen, het aantal dat meestal gebruikt wordt.

* Je kan de naden ook afwerken met de overlock of nog even zigzaggen. Zelf vind ik dat niet echt nodig omdat doopsuikerzakjes door ongeveer een 90% van de ontvangers wordt weggegooid.

* Wil je de zakjes personaliseren met een op maat gemaakt flockje? 

Stuur me dan even een mailtje: piekewieke@gmail.com

* Doopsuikerzakjes maken is bandwerk. Maak best eerst één keer het zakje volledig zodat je de werkwijze onder de knie krijgt, voor je je in het bandwerk stort.  

* Voor een stoerdere afwerking gebruikte ik zelf de versie zonder strik, dat gaat ook sneller en je hebt minder lint nodig.

* De maten van het zakje zijn er zo op voorzien dat je optimaal gebruik kan maken van de breedte van je stof. Je kan natuurlijk ook altijd andere afmetingen gebruiken.

* Deze tutorial is enkel voor persoonlijk gebruik, en mag niet voor commerciële doeleinden gebruikt worden. Heb je vragen, neem dan zeker contact met mij op.