Het lillestoff boek: Mijn lievelingkleren

*scroll down for English *

Eén van de hoogtepunten vorig jaar was toch wel het meewerken aan het lillestoffboek.

Daarvoor trok ik een weekend naar Hannover, waar het lillestoff hoofdkwartier gelegen is.

Ik tekende niet enkel het patroontje en de stoffen uit. Het was de bedoeling dat elke designer de voorbeeldstukken voor het boek ook zelf naaide voor de foto's van de handleiding.

Kan je je voorstellen? Een heel weekend naaien samen met de andere designers (madammen waar ik al zo lang naar op kijk) en Daniele, de "cheffin" van lillestoff. En dan nog in het Duits.
Spannend, zeg ik je.

Maar het liep snel los. Vooral ook toen ik een paar "Belgische" naaitruuks uit mijn mouw toverde die ze in Duitsland blijkbaar nog niet kenden.
De fotolocatie was het inspirerende zeefdruk atelier van Orike Muth, de plaatselijke Lotte Martens. De designers, Daniele en Isabelle, de fotografe bleken stuk voor stuk super toffe madammen.


Genieten was het. Voor de eerste keer met een eigen"lillestofje" werken. Met als resultaat twee naaisels die beiden uitdraaide zoals ik het in mijn hoofd had.

Het patroontje dus.
Zoals ik al eerder liet zien, een  hemdje in tricot. Maar dus niet alleen voor jongens, ook in jurkjes uitvoering.
In de uiteindelijke uitvoering is het lint van het jurkje weggelaten, maar kan natuurlijk altijd makkelijk toegevoegd worden.

De stoffen die ik ontwierp voor dit patroon, zijn twee kleine geometrische prints. My paradise en Little paradise, beiden combineerbaar, en unisex.

 

 

 De volgende foto's zijn genomen door Isabelle, die alle foto's nam voor het boek.

 

 

 

Het lillestoff boek, "Meine Lieblingskleider" ligt vanaf 1 maart in de winkel. Het is natuurlijk wel in het Duits, maar als je een beetje naaiervaring hebt kan dat geen probleem zijn.

Nog steeds benieuwd naar meer? Binnenkort toon ik je alvast mijn favorieten uit het boek.

Kan je echt niet wachten? Lillesstoff maakte een mooi lookbook van "the making of".

The lillestoff book: My favorite clothes

One of the highlights last year was cooperating in the making of the lillestoff book.

For that I went for a weekend to Hanover, where the lillestoff headquarters are located.

Not only did I draw the pattern and the fabrics. Each designer had to sew the sample pieces on the spot for the pictures of the manual.

Can you imagine?
A weekend sewing together with the other designers (lady's that I admire a lot) and and Daniele, the "boss" of lillestoff.
Quite exciting ...

But is was really fun. Especially when I showed a few "Belgian" sewing tricks wich they did not know yet in Germany.
The photo location was the inspiring silkscreen workshop Orike Muth.  The designers, Danielle and Isabelle, the photographer turned out to be super cool lady's.

I enjoyed it so much For the firt time sewing with my very own lillestoff fabric. And the result that turned out exactly as I had in mind.

So the pattern ...
As I showed earlier, a shirt in jersey. But not only for boys, also a availaible as a dress pattern.

In the final version of the dress the ribbon has been left out, but of course it can always be added easily.

The fabrics that I designed for this pattern are two small geometric prints. My paradise and Little paradise, can both be combined, and are unisex.

The lillestoff book, "Meine Lieblingslieder" will be from March 1 in store.Of course it will be in German, but if you have a little sewing experience that can not be a problem.

Still looking for more? Soon I will show you my favorites from the book.

You can't wait? Lillestoff made a nice lookbook of "making of".

 

Kan er iemand even in mijn arm knijpen?

*scroll down for English*

Ongeveer vijf jaar geleden kreeg ik de kriebels. Net bevallen van onze Nand, het zouden wel hormonen zijn. Plots moest ik een naaimachine hebben. Wellicht een bevlieging en dus kocht ik mezelf een basismachientje in de plaatselijke supermarkt.

Wie had toen gedacht...


De bevlieging intrigeerde me, werd een leerschool, werd een hobby, werd een passie en werd uiteindelijk mijn droomjob.

Dat had ik nooit gedacht...

Een vier tal jaar geleden kocht ik mijn allereerste "designer" stofje op de stoffenavond van Schoten Stikt. Dat ik zelf ooit aan de andere kant van de tafels vol stoffen zou staan, geholpen door de twee belangrijkste mannen in mijn leven.

Dat had ik nooit gedacht...


Door dat ene stofje werd ik fan, grote fan. Fan van de kleuren en designs. Fan van de biologische kwaliteit van lillestoff.

Wie had toen gedacht...


Op een avondje naaien voor het goede doel leerde ik Naomi kennen. We werkten samen aan haar droom en enkele maanden later stond ik mee aan de wieg van ondertussen een vaste waarde in de stoffenwereld.

Ook dat had ik nooit kunnen denken...


Op een beurs om stoffen in te kopen bezocht ik de stand van lillestoff. Mijn man deed een babbeltje, we lieten wat van mijn stofontwerpen zien en voor ik het goed en wel besefte was ik designer voor lillestoff.

Nu dat had ik zelfs nooit durven dromen...


Het voelde allemaal wat onrealistisch aan, tot vorige week. De vriendelijke dame van UPS bracht me een pakje met stof. Een pakje net iets anders dan de meeste pakken stof die hier geleverd worden. Een pakje met het eerste stofje "Designed with love" by Pieke Wieke for lillestoff.

De stof kreeg de toepasselijke naam "Squeeze me". Want soms heb ik echt het gevoel dat ik in een droom leef. Niet dat mijn zelfstandige avontuur altijd rozengeur en maneschijn is, zeker niet. Maar toch.

Als je me dus nog eens tegen komt mag je altijd even in mijn arm knijpen. Gewoon om me er aan te herinneren wat een geluk ik heb. Een geluk dat ik mijn droom kan realiseren. Dat ik elke dag kan doen wat ik graag doe, op mijn eigen ritme maar ook als het nodig op dat van onze kinderen. Gesteund door mijn hele omgeving.

Squeeze me dus.

Voor mijn eerste lillestoff naaisel bleef ik lekker binnen mijn comfortzone. Dus naaide ik voor Nand een Liam polo. Twee wintertricots in bijpassende kleuren, bijpassende knoopjes en een streepje elastische biais. Veel extra details geven veel extra werk, maar ze maken echt het verschil.

Patroon: 

Liam Polo, La Maison Victor

Stof:

Squeeze me

Wintertricot oranje

Wintertricot petrol

Elastische biais

Nand is heel blij met zijn nieuwe polo trui. Alleen Arend is er niet gelukkig mee. Die wordt kwaad als zijn broer ze aan heeft. "Nand jij mag die niet aan doen, die is voor meisjes". Dat is er dus eentje dat niet doorgeschoven zal worden.

Can somebody squeeze me please?

About five years ago it hit me. I just having had my first child, it had to be the hormones. I had to have a sewing machine. Probable just another phase, so I went to the local supermarket and bought me a very basic first sewing machine.

Who would have thought...

The phase intrigued me, became a learning experience, became a hobby, became a passion and in the end became my dream job.

I never expected that... 

About four years ago, I bought my very first "designer" fabric on the fabric sales evening of my sewing club "Schoten Stikt". That I would be on the other side of those tables filled with fabrics, helped by the two most important men in my life.

I never would have thought...

Because of that one piece of fabric, I became a fan. I became a huge fan. Fan of colors and designs. Fan of the biological quality of lillestoff.

Who would have guessed...

I met Naomi during an evening of sewing for a local charity. We worked together to build her dream and a couple of months later I witnessed the birth of what nowadays is a well known design studio in the fabric world.

I never thought that would happen...

During a wholesale fabric fair I visited the booth of lillestoff. My husband chatted up the people of lillestoff and showed them some of my designs. Before I had the time to process it, I had just become a designer for lillestoff.

I could have never even dreamt that...

It all felt unrealistic, until last week. The friendly UPS lady brought me a parcel with fabric. A parcel that was just a little bit different then all the other parcels of fabric that are delivered here. The parcel with the very first fabric "Designed with love" by Pieke Wieke for lillestoff.

The fabric got the appropriate name "Squeeze me". Sometimes I really feel like I'm living in a dream. Not that my adventure as a self employed person has always been nice and shiny.

If you ever pass me by, you're always allowed to pinch me in the arm. Just to remind me how lucky I am. Lucky to be able to realise my dreams. Every day I can do what I love to do, at my own pace, but also when needed at the pace of our children, supported by everyone I hold dear to me.

So squeeze me...

I decided to stay in my comfort zone when I made my first piece with my very own lillestoff design. 
So I sewed Nand a Liam collar shirt. Two winter knits with matching colors, matching buttons and a little line in elastic biais. A lot of extra details make a lot of extra work, but they really make a difference.

Nand is loving his new collar shirt. Arend is less happy. He always gets angry if his brother is wearing them. "Nand you shouldn't wear that shirt; It's for girls!". I guess this shirt won't be handed down to him.

Dat zit wel snor

Deze naaisels vonden hun weg nog niet naar de blog. Ze dateren van voor de lancering van de Soft cactus collectie. Dat lijkt al zo lang geleden. Ondertussen is ligt de tweede druk al terug in onze winkelkast.

De broek tekende en maakte ik op tijdens de avondlessen patroontekenen. Best wel boeiend om zo een broek van scratch uit te tekenen. Ik gebruikte donkerbruine gabardine, en werkte de naden af met een contrasteren stiksel om de broek iets minder gekeed te maken. De binnenzijde van de zakken en tailleband kregen snorretjes als accent.

 

Stof: 

Donker bruine gabardine, Pieke Wieke

Snorren oker (uitverkocht), Pieke Wieke

Patroon:

zelf getekend

De snorren komen ook terug in de binneste rugpas van het hemdje. Het patroon en het stofontwerp tekende ik helemaal zelf. Maar het naaien werd deze keer niet door mij gedaan.
Toen ik met mijn man trouwde kreeg ik er namelijk als extraatje er een "schoon"meter bij. Zijn meter is even gek van stoffen en naaien als ikzelf. Daarbij heeft ze ook hopen ervaring en tips. Je kan dus wel begrijpen dat het tussen ons heel goed klikt. Ze hielp me om het hemdje klaar te krijgen voor de Soft Cactus fotoshoot.

  

Stof: 

Wickey Pikes, by Pieke Wieke for Soft Cactus

Snorren oker (uitverkocht), Pieke Wieke

De foto's zijn genomen door Myra fotografie. Een volledig op maat gemaakte outfit, dat zit dus wel snor ...

Theo en de driehoekjes

Een jaartje geleden bestelde ik bij Spoonflower een stofje van een eigen ontwerp. Stiekem was ik er een beetje verliefd op. Dat het een hemdje zou worden, dat was zeker. En toen belande het stofje in de kast...

Tot er een plots een hemdjespatroon verscheen in blogland, de Theo. Ze leken wel voor elkaar gemaakt, Theo, zijn driehoekjes, en mijn stofje. 

Het patroon werd uitgeprint in de copyshop (wat ben ik fan van de bijeleverde A0 versie). Het gekoesterde stofje werd geknipt en verstevigd, en het hemdje werd half in elkaar gezet. En belandde toen weer in de kast...

Het wachtte, op een reden om het verder af te werken. En die kwam er, Sharon deed ons allemaal een versnelling hoger schakelen met haar wedstrijd. Want voor zo een prijzenpot doe je zelf tijdens een van de drukste periodes van het jaar een extra inspanning.

Het hemdje werd uit de kast gehaald, en afgewerkt. Wat ben ik blij dat ik die virtuele schop onder mijn achterwerk kreeg. Want het hemdje is helemaal geworden zoals het in mijn hoofd zat. Ook de bijpassende T-shirt, waar ik voor de gelegenheid een flockje voor uittekende, lukte zoals ik hoopte.

En nu een waarschuwing! Hier komt een overdaad aan foto's.
Vergeef het mij, het was echt te moeilijk om te kiezen ...

Zo fijn! Zelfs de lijn van de ingenaaide driehoekjes loopt in dezelfde richting als die van de stof <3

Ik zeg het u, die twee zijn echt voor elkaar gemaakt!

Dat de zoon als afleiding een gadget van mijn bureau pikte waar de naam van een van de sponsors op staat, is puur toeval. Maar wel leuk meegenomen.