Dat wij graag twee dochters wilden vertelde ik al eerder. Voor ons eerste kindje hadden wij dan ook enkel een meisjes naam. Toen de dokter me zei dat het een jongen zou zijn moest ik even bekomen. Maar toen we buiten gingen zei ik tegen mijn man: "als het dan toch een jongen moet zijn, dan wil ik een Nand." En tot mijn grootste verbazing zei hij meteen ok.
Voor mij heeft de naam een emotionele betekenis. Mijn grootmoeder met wie ik een heel hechte band had heette Fernande. Maar voor mijn man... Hij is grote fan van Porsche, en vond het wel tof zijn zoon te vernoemen naar de stichter Ferdinand Porsche.
Zo werd ook meteen het concept voor het geboortekaartje duidelijk.
Het kaartje voor onze Nand maakte ik ook zelf. Ik wilde vooral een stoere jongenskaart, en daar leende de Porsche achtergrond zich perfect voor. Zelf ben ik vooral fan van de 356, het meest retro model, en die werd ook gebruikt in mijn ontwerp.
Nu ik het kaartje nog eens terug zie, ben ik er nog vrij tevreden van. Al zijn er wel wat dingen die ik nu anders zou doen. Toch ben ik er zeker van dat er een dag komt dat hij trots is op zijn geboortekaartje.
Posts tonen met het label Geboortekaartje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Geboortekaartje. Alle posts tonen
vrijdag 26 juli 2013
zondag 9 juni 2013
Arends verjaardagsweek: zijn geboortekaartje
We wilden zo graag twee dochters, mijn man en ik. En na zoon nummer 1, hoopten we nog meer op een meisje bij nummer 2. Zo blij was ik toen de dokter zei, het is een meisje. Maar diep vanbinnen klopte er iets niet, ik moet het gevoeld hebben, want ik hoorde me de dokter vragen, ge zijt toch echt zeker he. Waarop die na even beter kijken zei, ik ga u toch moeten teleurstellen, ik zie toch iets hangen.
Onze eerste reactie toen we buiten gingen was, misschien dan toch nog eentje? Mijn tweede reactie was, ik moet zo snel mogelijk een naam hebben. Dat hielp mij bij onze Nand ook met het "verwerken".
Na enkele dagen zoeken stootte ik op het internet op een naam die mij bij bleef: AREND, en hoe meer ik er over dacht hoe mooier ik hem vond, maar mijn man vond het maar niets. Weken bleef Arend in mijn hoofd zitten en alle voorstellen van mijn man werden steeds niet goed genoeg bevonden.
Ondertussen dacht ik na over een concept voor het geboortekaartje en de suikerbonen. Maar bleef een beetje vast zitten.
Tot op een dag mijn man plots zei: "awel, ge moogt uwen Arend hebben, op voorwaarde dat er het volgende op het geboortekaartje komt: een ridder, een schild met een arend en een draak." Ok, twee vliegen in een klap, de naam die ik wou en een prachtig concept waar ik me volledig in kon vinden: Ridders & Draken (Arend is geboren in het jaar van de Draak)
Onze eerste reactie toen we buiten gingen was, misschien dan toch nog eentje? Mijn tweede reactie was, ik moet zo snel mogelijk een naam hebben. Dat hielp mij bij onze Nand ook met het "verwerken".
Na enkele dagen zoeken stootte ik op het internet op een naam die mij bij bleef: AREND, en hoe meer ik er over dacht hoe mooier ik hem vond, maar mijn man vond het maar niets. Weken bleef Arend in mijn hoofd zitten en alle voorstellen van mijn man werden steeds niet goed genoeg bevonden.
Ondertussen dacht ik na over een concept voor het geboortekaartje en de suikerbonen. Maar bleef een beetje vast zitten.
Tot op een dag mijn man plots zei: "awel, ge moogt uwen Arend hebben, op voorwaarde dat er het volgende op het geboortekaartje komt: een ridder, een schild met een arend en een draak." Ok, twee vliegen in een klap, de naam die ik wou en een prachtig concept waar ik me volledig in kon vinden: Ridders & Draken (Arend is geboren in het jaar van de Draak)
voorkant
achterkant
kaartje babyborrel
Wanneer onze Arend geboren werd, was mijn man nog steeds geen 100 procent overtuigd van de naam. En ik had een beetje schrik, als de reacties niet positief zouden zijn, was het helemaal mijn beslissing geweest.
Tot hij zijn ouders belde en de naam zei, de reactie van zijn moeder was: "Dat zal je vader fantastisch vinden. Hij wou voor jou de naam Arend, maar mocht niet van mij." Wij wisten daar niets van, maar vanaf toen was mijn man ook helemaal overtuigd. Het is dat het zo moest zijn.
Enkele jaren geleden volgde ik een avondopleiding grafische vormgeving. Vanuit mijn omgeving waren de verwachtingen voor het kaartje waren dan ook erg hoog. En iets voor jezelf ontwerpen is het moeilijkste wat er is. Je bent nooit helemaal tevreden. Voor het kaartje haalde ik mijn inspiratie uit verschillende afbeeldingen op het internet en tekende een paar zaken met de hand. Uiteindelijk was ik wel heel tevreden met het resultaat, en nu nog steeds vind ik het een mooi kaartje.
Zo, het is wel vrij veel tekst voor een bericht maar ik vind het toch leuk om ook voor mezelf de achtergrond van het kaartje even op te schrijven.
Morgen of overmorgen Arend zijn geboorteverhaal.
Abonneren op:
Posts (Atom)





