(voorlopig uitverkocht, terug beschikbaar vanaf midden Juli)
Patroon: Knipmode special , Maart 2014
Dus ook niet over deze jurk. Ik maakte ze met een van de eerste stukjes Softcactusstof, ze lag toen zelfs nog niet in de winkels.
Van het moment dat ik dit patroon in de groene versie had afgedrukt, had ik een soort utopisch beeld in mijn hoofd van mezelf in een kleedje uit die stof. Een zelfgemaakt kleedje, in een zelfontworpen stof, zo tof leek me dat!
Toen kreeg ik het ook nog in mijn hoofd dat ik het wou dragen op de grote blogmeet. Slechts een paar dagen ervoor begon ik aan het kleedje. Vol goede moed om het op tijd af te krijgen. Het lukte me wonderwel, dankzij een beetje vakkundige hulp. Waarvoor dank Diane. Mijn jurk was een half uurtje voor de start van de blogmeet klaar. Net genoeg tijd dus om ze aan te trekken en te vertrekken.
Misschien was dat net goed, want veel tijd om de jurk te keuren in de spiegel had ik niet. Dat deed ik erna natuurlijk wel. En toen begonnen de twijfels:
- het lint was te smal, dus maakte ik een iets bredere versie.
- is de kleur eigenlijk wel mijn ding?
- past ze nu eigenlijk wel mooi aan?
- is mijn gat niet te dik in deze jurk?
- lijkt ze niet te veel op een schort?
- sta ik wel met een jurk?
- volgens mij lijk ik er twee maten zwaarder in dan ik eigenlijk ben ...
Ze werd nog een keer uit de kast gehaald voor de Soft Cactus fotoshoot. Zelfs Myra kreeg ze niet naar mijn zin op de foto. Dus nog meer twijfels.
Sinds toen blijft die jurk dus in mijn kleerkast hangen. Zelfs de foto's bloggen, daar twijfelde ik over. Maar ja, als ik mijn jongens met niet 100% gelukte naaisels naar buiten stuur dan moet ik zelf niet flauw doen.
Wat denken jullie, zal ik ze nog dragen of voor eeuwig en altijd in mijn kast laten hangen?
PS: al zeggen jullie massaal dragen, ik beloof niets. Zoals ik al zei, ben ik nogal een moeilijke met naaisels voor mezelf ;)
