Over een cowboy een bij en een stapel pannekoeken

De school van onze jongens heeft een traditie. 

Elk jaar wordt er een groot feest georganiseerd, een feest enkel voor de grootouders (en ook een beetje voor de kindjes).

Weken wordt er geknutseld en geoefend, gedanst en gerepeteerd. Tot dan die twee dagen aanbreken.

Twee, want er zijn zoveel grootouders, die moeten zelfs in twee groepen gevierd worden.

Vandaag was het zover.

Een kleine schattige bij en een stoere cowboy deden hun uiterste best op het podium. 

Tenminste, dat is toch wat er gezegd werd. Want komen kijken, dat mogen mama's en papa's niet.

Wat had ik vandaag graag een vlieg geweest, of een bij om in het thema te blijven.

Wij plakten er nog een extra traditie bij aan. Tijdens het optreden bak ik een grote stapel van de allerlekkerste pannenkoeken (volgens haar recept). 

En zo feesten wij met zijn allen lekker verder...

de foute snor, die hoort er vandaag gewoon bij

zouden ze lekker zijn?

Genieten is dat, met zijn allen zo samen aan tafel. Het smullen van de pannenkoeken, de verhalen van het optreden, die blik in de ogen als er naar de kleinkinderen gekeken wordt, ...

Zo een keer in het jaar de (groot)ouders in de bloemekes pannenkoeken zetten. Dat is toch het minste wat wij kunnen doen.

Want het moet gezegd, zonder deze fantastische (groot)ouders:

• waren onze zonen toch iets minder fantastisch geweest, dan ze nu zijn
• had ik nooit de tijd gehad om mijn droom te verwezenlijken, want te pas en zelfs ook te onpas, altijd kunnen onze jongens daar terecht
• was Pieke Wieke niet Pieke Wieke geweest (maar dat is een ander verhaal)
• was er simpelweg geen Pieke Wieke geweest...

Een nieuwe fase en een kleuterrugzakje

* scroll down for english

Vandaag beginnen wij aan een nieuwe fase, eentje zonder peuter in huis.
Al maanden zeggen wij hier tegen ons peutertje, na de kerstvakantie dan mag jij ook naar school.
En dan plots is die dag daar ... Slik

Hij is er klaar voor. Mama, die weet het nog niet zo goed.

Patroon: zelfgetekend

Stof: By Zesti , printed by Spoonflower on Ecocanvas

Ik beloofde hem een zelfgemaakte boekentas. Deze keer zou anders zijn. Toen Nand startte hadden er nog twee kindjes uit zijn klas dezelfde rugzak, handig is dat niet.

Nergens vond ik een passend patroon. Dan toch een tas gaan kopen?

Alsof het zo moest zijn won ik Zesti's give away. Een van Ine haar mooie ontwerpen op een Spoonflowerstof naar keuze. Eco canvas werd het. Nu kon ik niet meer terug...

Vrijdag begon ik er aan. Zonder patroon, met een lijst van eisen, en een deadline die steeds dichter kwam.

Mama's eisen:

• een handig kleuterformaatje
• een zijzakje voor een drinkenbus
• makkelijk te openen door kleine handjes
• voldoende ruimte voor reservekleedjes
• graag ook een extra binnenvak
• een model dat de stof mooi zou doen uitkomen

Het patroon en werkwijze werden gaandeweg bedacht.
Wonderwel ging het in elkaar steken super vlot, ging dat maar altijd zo.
Een avond en middag later had ik een afgewerkt kleuterrugzakje klaar.

Arend tevreden, mama héél tevreden en zelfs grote broer tevreden (hij bestelde al exact dezelfde).

wat komt die beer mooi piepen

met bodem in kunstleder

het schattigste handvat ooit

met extra binnenzakje

voldoende binnenruimte

en stevig genoeg om op zichzelf recht te staan

het perfecte formaat

plassenbestendig

makkelijk te openen met kleine handjes

Dag lief peutertje, hallo klein kleutertje!

De foto's, die werden gisteren genomen. Foto's op een eerste schooldag zijn hier meestal wazig, vlug genomen, of niet aanwezig.

Ook op mijn blog begint een nieuwe fase. Vanaf nu vat ik mijn berichten ook graag even samen in het Engels.

A new beginning and a toddler backpack

Today is the beginning of a new phase, one without a little toddler at home. Our youngest one is going to kindergarten for the first time.

I promised him a handmade backpack, but I couldn't find a pattern that met all my requirements:

• a good toddler size
• easy to open
• an extra pocket for his water bottle
• enough space for spare clothes
• an extra internal pocket
• a pattern that did justice to the fabric

So I decided to make my own pattern. Luckily it turned out just perfect.

Our son is happy, mommy is really happy and even big brother was happy. He already ordered one for himself.

The fabrics are a design of Zesti, and printed by Spoonflower. I won Ine's give away, and got these wonderful prints on eco cotton.

I 'm also starting a new phase on my blog. From now on I will try to add a little English translation of my posts. My English isn't perfect, so don't shoot me when I write some blunders. Feedback is always welcome!

Het stokje van 2014

Ilse gooide me het stokje van 2014 door.

10 foto's van 2014, het werden er 12

Het voor mij een fantastisch jaar, op alle vlakken.

Zo veel leuke herinneringen, ik zet er enkele op een rijtje:

Het begin van de Pieke Wieke winkel, met slechts een paar stofjes. 

Ondertussen is de kast al veel te klein geworden 

(waarschijnlijk herkenbaar voor vele stoffenliefhebbers)

Ook het begin van de workshops, en het contact met zo veel leuke klanten.

De jongens groeiden uit tot twee liefhebbende broertjes. 

Die twee handen op een buik, zorgden voor vele moederhart smeltende broertjesmomenten. 

Hand in hand naar de Kapitein kijken, mét de gekkenbekken trommel onder de arm. 

Voor het eerst je naam op een zelfkant zien staan...

Een prachtige droom die uitkwam. Het resultaat van een fijne samenwerking.

De start van Soft Cactus, zo blij dat ik er deeltje van mocht zijn.

Het leukste en weekend van het jaar, eind april. 

Op weekend met 18 fantastische madammen. 

Het begin van een (h)echte groep gestikte wijven!

Het weekend was nog niet goed en wel voorbij en mijn man en ik zaten al op het vliegtuig richting IJsland.

Een super vakantie, genieten van elkaar, prachtige natuur maar ook van een grote dosis me-time.

12 juni, de 2de verjaardag van onze kleine krullenbol

Wij met zijn tweetjes op stap naar de zoo, super zo een dagje qualitytime!

De windpokken, die zijn we ondertussen al lang vergeten :)

Een dagje met het gezin naar de Efteling. 

Zo fijn om je eigen herinneringen terug te beleven door de ogen van je kinderen. 

De blik van Nand beschrijft de hele dag, verwondering, voorzichtig ontdekken, genieten met een kinderlijke vrijheid, kleine vlinders in de buik, zalig!

Nand zijn brandweerfeest, een intense maar o zo fijne dag!

Een weekje weg met de jongens en mijn ouders. Een herinnering met een dubbel gevoel.

Fijn om de kinderen zo met hun grootouders te zien genieten. Maar zo blij dat we weer thuis waren. Ook al was het augustus, het was koud (understatement van 2014, ik sliep onder 2 donzen met een electrisch dekentje erbij), nat en een miserabel huisje. 

Jorg en ik in Muchen, op de Marienplatz 

(klein weetje, mijn achternaam is Mariën). 

Voor mij een symbolisch moment, een paar uurtjes gestolen vakantie na enkele dagen stoffenenbeurs. Het vieren van de start van weer een spannende nieuwe droom die in vervulling zal gaan!

Letterlijk het hoogtepunt van 2014. Wij met ons gezinnetje op een bergtop. 

Zalig weer, super flinke kinderen en een prachtige wandeling.

Fantastisch om de liefdes van je leven zo samen te zien. 

Maar toch ook een beetje eng om ze langs de smalle bergpadjes te zien wandelen.

De laatste foto als symbool voor al die kleine momenten. 

Die zalige momenten dat de jongens samen languit liggen te spelen, waar we genieten van de rust die ons huisje brengt. Waar we ieder zich op zijn eigen manier kan ontwikkelen, en waar we allemaal samen zijn.

Onze Thuis!

En laat nu 2015 maar komen. 

Ik heb er zin in, want naar mijn gevoel wordt het zelfs nog beter als 2014

Bij deze wens ik dan ook iederen een fantastisch 2015!

Het is nipt, maar ik gooi het stokje nog even door naar een paar super madammen die ik het afgelopen jaar (beter) heb leren kennen.

Veerle, Daisy en blogloze Manuela

Nieuwjaarskaartjes

Het zijn hier drukke tijden.
Het is te zeggen, niet hier op de blog, hier is het nogal rustig.

Doorwinterde bloglezers weten dat dat meestal niet betekent dat het achter de schermen rustig is.

Er werd hier niet zo veel nieuws genaaid.
Maar er werd wel hard gewerkt aan een nieuwe site, die zag je misschien al.
En ook aan nieuwe stofjes, die zal je zeker nog wel zien ...
Maar nu nog even niet ...

Ik dwaal af.

Nieuwjaarskaartjes, dat was het.
Mijn haat liefde verhouding. Ik krijg spontaan stress bij het denken aan kerstkaartjes.
Want elk jaar sta ik erop ze zelf te maken.
Ergens begin november begint  mijn wederhelft me er al mee te confronteren, die kerstkaartjes moeten aan het einde van de maand af! Desnoods koopt ge er, naam erop, zegels erop, en klaar.
Niet dus.
Kaartjes kopen, daar doe ik niet aan mee...

Stress dus, elk jaar op nieuw.

Vorig jaar las ik bij deze straffe madam, dat wij buiten onze liefde voor naaien, schone stofkes en papier beiden iets hebben met kerstkaartjes.
Zelfgemaakte kerstkaartjes, wat anders.
Dus daagde ik haar uit, wie volgend jaar het eerste klaar is met de kaartjes, krijgt een Secret Santa van de andere.
Dat zou zeker helpen. Ik ging in november zeker mijn kaartjes klaar hebben.
Niet dus.

De wederhelft begon, traditiegetrouw begin november, denk aan de kerstkaartjes ...

EN traditiegetrouw bleef ik het uitstellen, drukke tijden, ik zei het al.
In mijn hoofd groeide er een idee, maar daar bleef het bij.

Tot ik een glimp van haar kaartje zag verschijnen op instagram.

Tijd om in gang te schieten.

Ik ging aan de slag met vlieseline, kunstleder, papier, printer en mijn naaimachine.

Een combinatie van dingen waarvan ik hou, stof, een beetje bling, papier, naaien, een leuke tekst en ja, ook kerstkaartjes nieuwjaarskaartjes (ik gun mezelf dat weekje speling).

De kaartjes gingen op de post.

Voor de eerste keer werden onze kaartjes voor Kerst verstuurd.
Een wonder! Mijn missie was geslaagd.
Sociale druk, ik heb dat nodig...

Wie er nu eerst was?
Wel dat blijft nog een beetjes spannend!

Mijn pelske en een nieuwe assistent

Ik hou van zacht!
En stiekem ook wel van roze ...

Patroon: aangepast van een blouse uit knipmode

Stof: Roze namaakbont

Voering: Silky mat oudroze

Dat dit pelske al lang mijn aandacht trok is dus niet te verwonderen.

Een vluggertje, tenminste als je het stofzuigwerk er niet bij rekent.

Het model zou nog wat aangepast mogen worden ... want het valt nog wat breed.
Maar dat trek ik mij niet aan, want het is lekker zacht en lekker warm!

De foto's, dat is de laatste tijd wat moeilijker. Nu mijn vaste assistent, mijnheer de barbecue, naar de kelder is verbannen.

De oplossing lag binnen hand bereik: een middagdut van kleine broer, een half uurtje quality time en plezier met mama, en grote broer heeft er een hobby bij!

Hij doet dat goed, mijn nieuwe assistent! Ik kreeg zelfs aanwijzingen.
En de kadrage, dat lost photoshop wel op...

Ik las ooit een tip om mooi op de foto te staan. Je moet denken dat je kijkt naar iemand waar je veel om geeft.
Dat is helemaal niet moeilijk als je dit tegenover je ziet:

Ole en de eekhoorns

Al van de dag dat Sharon de Ole uitbracht werd hij hier in huis gehaald. Sinds dan stond die ook om mijn naai lijstje. Maar toch kwam het er niet van.

Patroon: 

Ole, zonen 09

Stof en toebehoren:

 Squirrel at work,  Izabella Markiewicz/Mädchenwahn voor lillestoff

Punto di roma, petrolgroen

Elastische paspel, oranje

Boordstof, oranje

Tot ik deze vrolijke bende van lillestoff binnen kreeg. Met de petrol groene punto di roma , een perfecte combinatie.

De Ole zal hier zeker nog een keertje van onder de naaimachine rollen. Ook al ging het naaien wat minder snel als verwacht, want:

• een handleiding is er om stap voor stap te volgen, en niet te veel zelf na te denken, daar blijf ik het moeilijk mee hebben
• als het op het vastnaaien van de mouwen aankomt, moet je dus zelf nog wel wat nadenken *gedraaide mouwen zijn niet zo praktisch*
• het stretch stiksel van de naaimachine geeft sterkere naden, maar ook veeeeel meer tornplezier

De volgende keer ga ik de boordstof wel op 80% knippen in plaats van het patroon te gebruiken. Want vooral aan de onderkant "danst" deze een beetje. Al hoop ik dat dat met het wassen nog oplgelost geraakt, de boordstof is de enige stof die ik niet heb voorgewassen. Dus hopen dat ze nog krimpt.

Nand is in ieder geval super blij met zijn tovertrui: "Als ze vuil is he mama dan draai ik ze gewoon om en dan heb ik een nieuwe trui!